|
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: AgaŚ w 2003-12-15, 15:09 Niewiele pamiętam z miejsca, gdzie się urodziłem. Było ciasne i ciemne, i
nigdy nie bawiliśmy się z ludźmi. Pamiętam Mamę i jej miękkie futro, ale często chorowała i była bardzo chuda. Miała niewiele mleka dla mnie, moich sióstr i braci. Wielu z nich zmarło i strasznie za nimi tęsknię. Pamiętam dzień kiedy zabrano mnie od Mamy. Byłem taki smutny i wystraszony. Dopiero co wyrosły mi zęby mleczne i powinienem nadal przebywać z Mamą. Ale ona była taka chora i ludzie powiedzieli, że chcą wreszcie otrzymać pieniądze, bo mają powyżej uszu bałaganu, który robiliśmy z rodzeństwem. Umieszczono nas w skrzynce i trafiliśmy do dziwnego miejsca. Zostalo nas tylko dwoje. Przytuliliśmy się do siebie i strasznie się baliśmy. Tak dużo nowych obrazów, i dźwięków, i zapachów! Trafiliśmy do sklepu zoologicznego, gdzie są różne zwierzęta! Jedne skrzeczą, inne miałczą, a jeszcze inne piszczą! Razem z siostrą zostaliśmy zamknięci w małej klatce. Słyszymy obok inne szczeniaki. Widzę ludzi patrzących na mnie, lubię tych "małych ludzi", dzieci. Wyglądają tak słodko, tak wesoło. I lubią bawić się ze mną! Cały dzień siedzimy w małej klatce, czasem ludzie stukają w szybę i straszą nas. Czasem jesteśmy brani na ręce i pokazywani ludziom. Niektórzy są delikatni, inni nas krzywdza. Zawsze słyszymy "Oh, one są takie słodkie! Chcę jednego!" ale nie biorą żadnego. Moja siostra umarła zeszłej nocy, kiedy w sklepie było ciemno. Położyłem głowe na jej futerku i czułem jak życie opuszcza jej małe, chude ciałko. Słyszałem jak powiedziano, że była chora i powinna być sprzedana za niższą cenę i szybko opuścic sklep. Myśle, że moje ciche skomlenie było jedynym pożegnaniem dla jej ciałka, które zostało zabrane z klatki i wyrzucone. Dziś przyszła do sklepu rodzina i kupiła mnie! Co za szczęśliwy dzień! Jest to bardzo miła rodzina. Oni na prawdę mnie chcieli! Kupili mi miskę i jedzenie, a mała dziewczynka wzięła mnie czule w objęcia. Tak bardzo ją kocham! Mama i tata powiedzieli jak słodkim i dobrym jestem pieskiem! Mam na imię Angel. Uwielbiam lizać moich nowych ludzi. Rodzina bardzo się o mnie troszczy. Są kochający, czuli i słodcy. Delikatnie uczą mnie co jest dobre, a co złe, dają mi dużo jedzenia, i dużo miłości! Kocham małą dziewczynkę i uwielbiam z nią biegać. Dziś poszliśmy do weterynarza. To było bardzo dziwne miejsce i bałem się. Dostałem kilka zastrzyków, ale moja mała dziewczynka trzymała mnie delikatnie i powiedziała, że wszystko będzie OK. Więc się odprężyłem. Weterynarz musiał powiedzieć mojej ukochanej rodzinie coś zlego, bo wyglądali bardzo smutno. Słyszałem coś o dysplazji i o moim sercu.... Słyszałem jak wet mówił o pseudohodowcach i że moi rodzice nie byli prześwietleni. Nie wiem co to znaczy, ale rani mnie, ze moja rodzina jest taka smutna. Ale nadal mnie kochają, i ja kocham ich tak bardzo! Mam już 6 miesięcy. Mimo, że inne szczenięta są krzepkie i rozbawione, ja czuję straszny ból przy każdym ruchu. Ból nigdy nie znika. Sprawia mi ból bieganie i zabawa z ukochaną małą dziewczynką. I ciężko mi oddychać. Próbuję być silnym szczeniakiem, takim jak wiem, że powinienem być, ale to strasznie trudne. Pęka mi serce, gdy widzę smutek dziewczynki, i gdy słyszę słowa mamy i taty "chyba już czas". Kilka razy byłem u weterynarza, ale wiadomości nigdy nie są dobre. Ja tylko chce czuć na skórze promienie słońca, i biegać, bawić się z moją rodziną. Ostatnia noc była najgorsza. Ból jest moim stałym towarzyszem. Boli mnie, gdy wstaję i gdy chcę się napić. Gdy próbuję się podnieść, czuję tylko przejmujący ból. Zabrano mnie do samochodu. Wszyscy byli tacy smutni i nie wiem dlaczego. Byłem niegrzeczny? Próbowałem być dobry i kochający, co zrobiłem źle? Oh, gdyby tylko ten ból przeminął! I gdybym mógł osuszyć łzy małej dziewczynki. Podniosłem głowę by polizać jej ręke, ale poczułem tylko ból. Stół u weterynarza jest taki zimny. A ja tak się boję.Wszyscy ludzie mnie sciskają i wypłakują w moje futro. Czuję ich miłość i smutek. Polizałem ich ręce. Nawet weterynarz nie wygląda dziś tak strasznie. Jest delikatny i czuję, że chce ukoić mój ból. Mała dziewczznka trzyma mnie delikatnie, a ja dziękuje jej za całą miłość jaką mi dała. Czuję małe ukłucie w łapę. Ból zaczyna znikać, a ja czuję spokój. Mogę też lizać ręke dziewczynki. Moja wizja zaczyna się rozmywać. Widzę w oddali moją Mamę, moich braci i siostry. Mowią mi, że tu nie ma bólu, jest tylko spokój i szczęście. Żegnam się z moją rodziną lekkim machnięciem ogona. Chciałem z nimi spędzić wiele, wiele dni, ale nie było to nam dane. "Widzisz" mówi weterynarz "wiele szczeniaków nie pochodzi od porządnych hodowców". Ból znika, i wiem, że inie wiele lat zanim zobczę ponownie swoją ludzką rodzine. A mogło być całkiem inaczej.... Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: vioaoiv w 2003-12-15, 15:19 Czytałam to już kiedyś, straszne ale prawdziwe :cry:
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: olc!a w 2003-12-15, 15:24 Czytałam to kiedyś... :cry:
Lektura obowiązkowa dla planujących kupić 'rasowego bez rodowodu'. A teraz coś jeszcze. Trochę nie na temat, ale to nic. Warto przeczytać. Skopiowane z www.dzieci.best.pl : Szczeniaki na sprzedaż Właściciel sklepu przytwierdził nad wejściem tabliczkę z napisem: "Szczeniaki na sprzedaż". Takie ogłoszenia zazwyczaj przyciągają dzieci, toteż niebawem w sklepie pojawił się mały chłopiec. - Po ile pan sprzedaje swoje szczeniaki? - zapytał. - Tak po 30 do 50 dolarów - odparł właściciel. Chłopczyk sięgnął do kieszeni i wydobył z niej kilka drobnych monet. - Mam 2 dolary i 37 centów - powiedział. - Czy mógłbym zobaczyć te pieski, proszę pana? Sprzedawca uśmiechnął się i zagwizdał. Z budy wyszła Lady. Truchtem pobiegła przez sklep, a za nią potoczyło się pięć malusieńkich, drobniuteńkich kuleczek. Jedno ze szczeniąt wyraźnie zostawało w tyle. Chłopiec natychmiast wskazał na nie nadążającego za resztą, kulejącego psiaka i spytał: - Co mu się stało? Właściciel wyjaśnił mu, że badał go już weterynarz i okazało się, że psiak ma niewłaściwą budowę biodra. Zawsze już będzie kulał, na zawsze pozostanie kaleką. Chłopiec zapalił się natychmiast. - Właśnie tego szczeniaka chciałbym kupić! - oznajmił. - Nie, nie. To niemożliwe, byś chciał kupić tego pieska - odparł sprzedawca. - Jeśli naprawdę ci na nim zależy, po prostu ci go dam. Chłopczyk wyglądał na poważnie zdenerwowanego. Spojrzał właścicielowi prosto w oczy i wskazując palcem, odezwał się: - Nie chcę, żeby pan mi go dawał. Ten piesek jest wart co do grosza tyle samo co pozostałe szczeniaki i zapłacę za niego całą sumę. Właściwie, to zapłacę panu teraz tylko 2 dolary i 37 centów, lecz co miesiąc będę przynosił 50 centów, dopóki go nie spłacę. Sprzedawca zaoponował: - Ależ ty nie możesz chcieć takiego psa. On nigdy nie będzie mógł biegać, skakać, bawić się z tobą tak, jak inne szczeniaki. Chłopczyk schylił się i podwinął lewą nogawkę spodni, odsłaniając kaleką nogę, wspieraną dużą metalową klamrą. Spojrzał na właściciela sklepu i odparł cicho: - Cóż, ja sam dobrze nie biegam, a ten szczeniak potrzebuje kogoś, kto to zrozumie! Dan Clark Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Tiggy w 2003-12-15, 16:23 :( Eh... prawdziwe... :( chyba zaczne to wysylac ludziom piszacym do mnie maile i pytajacym o psy bez rodowodu <cry>
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: vioaoiv w 2003-12-15, 16:51 Olcia, to jest piękne!! :)
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: cholka w 2003-12-15, 16:52 Niestety takie sytuacje zdarzają się coraz częściej :( .
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Gosia & kropki w 2003-12-15, 16:58 Boże to jest straszne!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
:cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Zwierzaczek w 2003-12-15, 18:09 To już było.
Ale rzeczywiście jest smutne :( Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: emyla w 2003-12-30, 14:47 Płakać mi sie chce po tym co przeczytalam buu :cry: :cry: :cry: :cry:
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: adka w 2003-12-30, 15:17 popłakałam się... :cry: :cry:
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: pola w 2003-12-30, 16:24 boshe to jest potowrne okropne i wogole :(:(:(:(:(:(:(:(:(
mialam lzy w oku jak to czytalam :( to drugie moze mniej mnie wzruszylo ale tez bylo cudowne i ten chlopiec .....ehhh malo takich ludzi na ziemi :(:(:(:(:(:(:(:( ale to pierwsze jejku .................... :cr: :cry: :cry: myslalam ze zaraz wybuchne ...................... i sie poplacze .......................... :(:(:(:(:(:( i znow zrzedla mi mina dzisiaj ................ :(:(:(:(:(:(:(:( Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: aneta w 2003-12-30, 18:32 Te pierwsze czytalam :cry:
A to co dala Olc!a czytalam pierwszy raz.....jakie to piekne a zarazem smutne... :cry: Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Apiska w 2003-12-30, 18:48 czytałam to co napisała Taraa.....i łzy mi same leciały. Nie wiem co bym zrobiła np. gdyby to był mój psiak.....:(
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: AgaŚ w 2003-12-30, 19:14 Cytat: TiGGy :( Eh... prawdziwe... :( chyba zaczne to wysylac ludziom piszacym do mnie maile i pytajacym o psy bez rodowodu <cry> Slusznie... i ja tez :( Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: filonjunior w 2004-01-02, 01:09 Straszne, ale prawdziwe! :cry:
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Paniola w 2004-01-02, 15:40 eh..................... tak to juz jest
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Zorba w 2004-01-03, 01:52 Jeju to takie przykree co do drugiej historii jest smutna ale moim zdaniem ma coś w sobie radosnego.Że człowiek ma jeszcze troche litości i skuchy w sobie.... :cry:
Tytuł: Ah to psie zycie..... Wiadomość wysłana przez: Mami w 2004-01-03, 05:05 Olcia:
Ta historia jest wzruszajaca i piekna. Wzruszam sie jeszcze bardziej, gdy przypomne sobie, ze te szczeniaki to borderki, a oficjalna, angielska wersja tej opowiesci jest na stronie hodowcy tej wspanialej rasy. |