ehh niby dwa dni a tyle się działo

wczoraj byłam na waxach, razem z połową klasy i paliliśmy książki. Oczywiście, okazało się że połowa z nas nie oddała książek do biblioteki i wychowawczyni podzwoniła po rodzicach. Potem miałam niezłą awanturę w domu,m ale olać

Przynajmniej miło spędziłam czas

A dzisiaj o 9:00 było zakończenie roku

Na akademii wzruszyłam się gdy:
1) Dyrka mówiła o Dominiku, który jest moim wspaniałym kumplem, że przyszedł do nas mimo swojej kontuzji (zerwał mięsień razem z kawałkiem kości :?) i nasza klasa zaczęła bić brawa specjalnie dla niego...

2) Dominika, z którą wariowałam na balu szóstoklasistów, dostawała jako jedyna z całej szkoły medal S. Jacowicza (nasz patron

) i dyra mówiła, że była wzorem ucznia dla wszystkich, łącznikiem między uczniami a nauczycielami, wyjątkową osobą, niezwykle zaangażowaną w życie szkoły i pracowitą i również dostała morze braw, niektórzy nawet wstawali z miejsc

Połowa klasy się wzruszyła, w tym ja

3) Podczas przemówienia dyry o wszystkim co przeżyliśmy w tej szkole, czyli pierwsze smutki, radości, sukcesy, porażki, przyjaźnie i miłości

Potem w klasach wychowawczyni powiedziała kilka słów, które podziałały na każdego. Conajmniej połowa klasy rozpłakała się na całość. Ja rzuciłam się w ramiona mojej przyjaciółki, z którą znam się 9 lat, od 1 klasy przedszkola...Teraz obydwie mamy całe mokre szkolne kamizelki od naszych łez. Jak tak sobie myślę, że rozstałam się z tymi ludźmi na zawsze to automatycznie mam całe oczy zaszkolne
