Hej wszystkim !!! Kurcze, ale dostałam dziś genialną wiadomość... Sorki jeśli przerywam jakiś ważny wątek

, ale muszę się pochwalić !!!
Dziś późnym wieczorem przyszedł do mnie mój dobry kumpel. Wcześniej dzwonił, że musi ze mną poważnie porozmawiać, ale nie chciał powiedzieć o czym, że za godzinę wpadnie i wszystko mi wytłumaczy... Oczekiwanie oczywiście okropne, tysiąc myśli na minutę w stylu: "o czym on chce mi powiedzieć". Ale w końcu przyszedł... okazało się, że sprawa dotyczy mojego ROCKY`ego... On jest szefem oddziału ratownictwa, kiedy ma tylko wolne, wpada do nas posiedzieć, zawsze bawił się z ROCKYM, robił jakieś dziwne rzeczy przy nim (od klaskania po sprawdzanie jego węchu... dosłownie wszystko

). Mój Adam za nim nie przepada, bo podobno ten kumpel - Jacek jest we mnie zapatrzony

... ach ta męska wyobraźnia !!! Adam nazywał go "Psim szamanem" - cokolwiek przez to rozumie

Ale wracając do rzeczy: Jacek przyszedł i spytał czy zamierzam wysłać na podstawowy kurs psiaka, ja na to że oczywiście tak. Następnie spytał jakie mam plany co do niego, czy ma być pieskiem domowym, który ze mną pobiega po podwórku, którego wszyscy będą podziwiać i się zachwycać np. na wystawach, czy innych tego typu pokazach, czy chciałabym z nim raczej popracować. Ja na to, że zależy o jaką pracę chodzi, że nie zamierzam go przemęczać czy katować, a co do wystaw to nie wiem czy chcę z nim jeździć po Polsce w takich celach, nie z takim zamiarem w sumie chcieliśmy z Adamem naszego psiaka. Jacek na to: "No to świetnie, bo mam fajny plan co do ROCKY`ego, zawsze zwracałem uwagę na jego zachowanie i pomyślałem, że nadaje się i może przeżyć razem z Tobą i Adamem świetną przygodę". Oczywiście bardzo mnie zaciekawiła jego propozycja. Okazało się, że potrzebuje pieska do swojej grupy ratownictwa medycznego. Oczywiście wszelkie szkolenia, praca nad psiakiem odbywa się tylko w mojej obecności, wszelkie wyjazdy są zawsze ze mną i dzięki temu psiak kończy wiele kursów finansowanych przez nich oraz ja przy tym zostaję Opiekunem Psa Ratownika. Warunki jakie mi opisał są genialne, pies uczy się odnajdować rannego w górach, ja przy nim uczę się na wszelki wypadek udzielania pierwszej pomocy, z tym że rannego zawsze szukamy z ratownikami. Po odnalezieniu rannego ratownicy zajmują się poszkodowanym, a ja jako Opiekun Psa mam za zadanie zająć się psem, dostarczyć mu rozrywek, opieki, jedzonka i smakołyków, żeby czuł się doceniony i nagrodzony za swoją pracę. Dostaje od ratownictwa pokarmy super jakości, smakołyki, zabawki, świetną opiekę weterynaryjną w zamian za to że ja i on pomagamy w ratowaniu ludzi. Propozycja Jacka wydała mi się genialna. Mówił, że grupa ratownicza jego przyjaciela ma właśnie AST w swojej drużynie i psiak sprawuje się rewelacyjnie i z tego co widzi, Rocky ma identyczne predyspozycje. Nie jest to szkodliwe dla pieska, dla niego jest to zabawa i przygoda, a może się okazać, że będzie genialnym ratownikiem... Warto spróbować... Tylko nie wiem czy wyrobimy się z czasem w przypadku licznych wyjazdów w góry... Pocieszam się, że te wyjazdy są głównie latem, bo wtedy grupa działa aktywniej. Poza sezonem obstawiają raczej imprezy, spotkania i wówczas pies praktycznie jest nie potrzebny. Poza sezonem mielibyśmy tylko 1-2 ćwiczenia tygodniowo, dopiero w sezonie intensywniejsza praca by się zaczynała. Hmmm, mam tydzień na udzielenie odpowiedzi... czy chcemy chociaż spróbować... Boję się trochę odpowiedzialności... Jednak w takim ratownictwie zdarza się sytuacja nie jedna, że chodzi o życie ludzkie...