Arivcia, przykro mi z powodu Alfy...biedulka niepotrzebnie musiała cierpieć... Ale cóż, głupota ludzi nie zna granic. Ostatnio też byłam z Rockym na spacerze i biegał kundel po łączce, zwróciłam facetowi uwagę, żeby zapiął psa na smycz, bo mój Rocky stał ze swoją "koleżanką" Nicką (Beaglem) i byłam pewna, że będzie ją bronił przed innym psem. Facet powiedział, że jego pies nie jest groźny i nie docierały do niego tłumaczenia, że 2 psy i 1 suka to głupia paczka do zabawy. Okazało się jednak, że ten "niegroźny pies" okazał się ostro pieprznięty... W jednej chwili rzucił się z zębami na ROCKUsia, na szczęście był mniejszy i Rocky bez problemu sobie z nim poradził, złapał za karczycho i przerzucił przez pół boiska... Powiedziałam temu facetowi, że zadzwonię po straż miejską, jeżeli chociaż raz zobaczę, że jego wściekły kundel biega bez smyczy. Oczywiście dodałam od siebie, że jak jeszcze raz jego głupi pies podskoczy do ROCKusia, to odepnę smycz swojemu psiakowi, a wtedy z jego kundelka będzie mógł sobie dywanik zrobić. Dopiero w domu zobaczyłam, że ROCKY ma poszarpany kawałek skóry na klatce piersiowej. Wróciłam do tego przygłupiego faceta, żeby pokazał mi aktualne szczepienia psa. Początkowo chyba nie potraktował mnie poważnie, ale jak wyciągnęłam telefon i wykręciłam 112 to szybko się znalazły wszelkie dokumenty. Powiedziałam, że jeszcze w ten sam dzień przyniosę rachunek od weterynarza, z kwotą którą będzie musiał zapłacić za leczenie mojego pieska. Oczywiście pojechaliśmy do jednego z najdroższych wetów we Wrocku. Rankę wyczyścił, podał antybiotyk, jakąś maść i skosił 90zł

Ale cóż, nie ja za to płaciłam... Dodatkowo koleś chyba już nie spuści swojego kundla tam gdzie biegają inne psy, skoro nie jest go pewien... Na szczęście z Rockusia ranką już wszystko OK, została już tylko plamka i strupek.
Wczoraj byłam na pogrzebie

Mojego Adasia wujek - chrzestny (ojca brat) zmarł na zawał, miał 47 lat, czuł się świetnie, na nic nie chorował... W jedną noc pobolewał go żołądek, położył się spać i dostał bardzo rozległy zawał, pogotowie reanimowało godzinę go, ale nic się nie udało zrobić... Przeżycie i szok dla rodziny był straszny. Ja również to przeżyłam, bardzo lubiałam tego wujka... Dziś, już po pogrzebie, jest lepiej, wszyscy starają się wracać do normalnego życia, codzienności. Ja sama przez te 4 dni od śmierci wujka nie miałam nawet ochoty komputera włączyć, posłuchać muzyki, niczego...
A dziś znowu do pracy... na szczęście to już piątek, więc ewentualnie jutro pójdę do firmy na kilka godzinek i niedziela wolna !!!