Moja ciocia ma wilczura (psa). Ma on 11 lat. Jak był młody był pupilkiem wszystkich. Dostawał suchą karmę (nie rewelacyjnej firmy, ale dostawał). Teraz kiedy się zestarzał, a cioci nie stać na taki pokarm dla niego dostaje raz dziennie michę mleka, trochę mięsa, chleb i co jeszcze do gara wpadnie. Wszystko jest wymieszane. Natan je, bo musi. Ale i tak jest chudy - nigdy nie lubił tego "posiłku". Staramy się z siostrą dokarmiać go pokarmem typu "Chapi" naszego psa - Amika. Ale cóż dają dwie garstki dziennie przy takim dużym psie. Jeszcze dostaej kanapki ze szkoły. Staram się ich nie zjeść - che tej bidulce pomóc.
Martwi mnie to, iż Natan zawsze był radosny, bardzo lubił piegać za kamieniami (jego pasja, żadnemu kamieniowi nie pożałował). Teraz zaś nie jest tak energiczny. Nie zmieniło się to tak w ciagu kilku lat. Ostatnio - tak gwałtownie przestał być radosny. Sprawdzałam - oddech ma równy. Jedyne, czego teraz najbardziej chce to już nie jego ukochane kulki, ale czułość. Tak lgnie do człowieka jak nigdy.
Jak mu pomóc? Nie był szczepiony, nigdy nie chorował. Jest to pies "podwórkowy" - do domu nie ma wstępu. Oprócz poświęcania mu więcej czasu co mam dla niego zrobić? Kupować mu suchą karmę?? Cioci nie stać - nie chcę jej nawet mówić o tym pokarmie, nie chcę poprostu. Może udałoby się wyskropać coś, jakąś kasę. Ale na co?? Co miałabym Natanowi kupić??
Pies nie był szczepiony, mimo iż co roku na osiedlu odbywa się akcja szczepień (mieszkam na wsi). Jednak należy z psem na szczepienie iść kilka minut przez osiedle, a Natan nie toeruje innych psów. Już z niejednym się gryzł. Jedynie mojego Amika "trawi".
Czy mam go jakoś zbadać? Wygląda normalnie...
Proszę... pomóżcie... ten jego słodki siwy pyszczek...