Byłam z Chestem w lesie... wszystko ładnie pięknie, o dziwo nie szczekał na ludzi... przechodził obok, biegł dalej

aż tu nagle wpadł na trop... darłam się, pokazywałam mu patyki, szyszki, robiłam z siebie wariatkę a on nic... pędził przed siebie co sił w nogach... aż w końcu przykucnęłam, zaczęłam grzebać patykiem w ściółce i krzyczeć "Chester, patrz! co to jest, patrz!" i ten mały diablik się nabrał i przybiegł, chapsnęłam go na smycz i koniec tego dobrego

hehe, ale się w pewnym momencie przestraszyłam, jeszcze nigdy mi taknie uciekał

a zdjęć nie ma, bo zapomniałam.... telefonu

O!